Τι είναι η νόσος crohn
Η νόσος Crohn είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος του πεπτικού συστήματος που μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε τμήμα από το στόμα έως τον πρωκτό, αλλά εντοπίζεται συχνότερα στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου (νήστιδα) και στο παχύ έντερο.
Διακρίνεται από την ελκωτική νόσο του εντέρου ως προς τη διατοιχωματική φλεγμονή, η φλεγμονή διαπερνά ολόκληρο το τοίχωμα του εντέρου και τις χαρακτηριστικές κοκκιωματώδεις βλάβες.
Εκδηλώνεται με περιόδους ενεργής νόσου (εξάρσεις) και ύφεσης, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής.
Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, διάρροια συχνά αιματηρή κόπωση, απώλεια βάρους, πυρετό και εξωεντερικές εκδηλώσεις (αρθρίτιδα, δερματικές βλάβες, οφθαλμικές παθήσεις).
Περίπου το 30–40% των ασθενών χρειαστεί κάποιου είδους χειρουργική επέμβαση στη διάρκεια της ζωής τους.
Χαρακτηριστικά της νόσου crohn
Ένα από τα λιγότερο γνωστά αλλά παθοφυσιολογικά σημαντικά χαρακτηριστικά της νόσου Crohn είναι η τοπική υποξία που αναπτύσσεται στον φλεγμαίνοντα εντερικό βλεννογόνο: η εκτεταμένη φλεγμονή και η διαταραχή της μικροαγγείωσης δημιουργούν συνθήκες ισχαιμίας σε επίπεδο βλεννογόνου, επιδεινώνοντας τη βλάβη και αναστέλλοντας την επούλωση. Αυτή η τοπική υποξία λειτουργεί ενισχυτικά στη φλεγμονώδη αντίδραση — φαύλος κύκλος που αυτοτροφοδοτείται.
Επίσης χαρακτηριστική είναι η παρουσία περιαναλικής νόσου σε ποσοστό 30–40% των ασθενών — συρίγγια, αποστήματα, σχισμές — που συχνά είναι αναρρεκτική και δυσκολεύεται να επουλωθεί λόγω της χρόνιας φλεγμονής και της υποξίας στον πάσχοντα ιστό. Η περιαναλική νόσος αποτελεί μια από τις πιο απαιτητικές εκφάνσεις της Crohn και μια από τις πιο ελπιδοφόρες ενδείξεις για τη χρήση υπερβαρικού οξυγόνου.
Κλινικές μελέτες
Κλινικές μελέτες που αξιολόγησαν τη χρήση υπερβαρικού οξυγόνου στη νόσο Crohn ιδίως στην περιαναλική μορφή και στις αναρρεκτικές εξάρσεις κατέγραψαν σημαντική βελτίωση σε δείκτες ενεργότητας νόσου, επούλωση συριγγίων και βελτίωση ποιότητας ζωής.
Σειρές περιστατικών με αναρρεκτική περιαναλική νόσο Crohn έδειξαν ποσοστά ανταπόκρισης άνω του 60%, με ορισμένα να καταγράφουν πλήρη επούλωση συριγγίων.
Ο μηχανισμός δράσης είναι πολυεπίπεδος: αναστολή φλεγμονωδών κυτοκινών (TNF-α, IL-1β, IL-6) που κεντρίζουν τη φλεγμονή, αποκατάσταση οξυγόνωσης φλεγμαίνοντος βλεννογόνου, βελτίωση επούλωσης τοίχωμα εντέρου και ειδικά στα συρίγγια βελτίωση βιολογικών συνθηκών για οριστική σύγκλειση.
Η τεκμηρίωση αυτή κατατάσσει τη νόσο Crohn στις αναδυόμενες ενδείξεις με σαφή βιολογικό ορθολογισμό.
Διαδικασία Θεραπείας σε Θάλαμο Υπερβαρικού Οξυγόνου
Στη νόσο Crohn, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου εντάσσεται ως συμπληρωματική παρέμβαση πάντα παράλληλα και υποστηρικτικά προς την κύρια γαστρεντερολογική αγωγή, είτε αυτή περιλαμβάνει βιολογικούς παράγοντες, ανοσοτροποποιητικά ή κορτικοστεροειδή.
Δεν υποκαθιστά καμία από αυτές τις θεραπείες.
Η αποκατάσταση οξυγόνωσης στον φλεγμαίνοντα βλεννογόνο «σπάει» τον φαύλο κύκλο υποξίας-φλεγμονής: βελτιώνεται η μικροαγγείωση, επανεκκινούν οι επουλωτικοί μηχανισμοί και μειώνεται η φλεγμονώδης δραστηριότητα.
Στην περιαναλική νόσο ειδικότερα, το συνδυαστικό αποτέλεσμα αντιφλεγμονώδους και αγγειακής δράσης δημιουργεί τις βέλτιστες συνθήκες για σύγκλειση συριγγίων που αντιστέκονται στη συμβατική αντιμετώπιση.
Ο κύκλος θεραπείας κυμαίνεται μεταξύ 20 και 40 συνεδριών, σε στενή συνεργασία με τον γαστρεντερολόγο.