Τι είναι η ακουστική ισχαιμία;
Η ακουστική ισχαιμία αναφέρεται στην ανεπαρκή αιμάτωση του κοχλία και των δομών του εσωτερικού ωτός, που οδηγεί σε οξεία ή χρόνια ακουστική δυσλειτουργία.
Αποτελεί έναν από τους βασικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς πίσω από πολλές ωτολογικές παθήσεις αιφνίδια βαρηκοΐα, νόσο Meniere, ισχαιμικές εμβοές και αντιπροσωπεύει το κοινό αγγειακό υπόστρωμα πολλών διαφορετικών κλινικών εικόνων.
Εμφανίζεται συχνότερα σε ασθενείς με αγγειακούς παράγοντες κινδύνου: αθηροσκλήρωση, σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, υπερλιπιδαιμία και κάπνισμα.
Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με το βαθμό ισχαιμίας: από ήπια «θόλωση» της ακοής και εμβοές έως έντονη οξεία απώλεια ακοής, ίλιγγο και αίσθηση πληρότητας στο αυτί. Στις χρόνιες μορφές, η ισχαιμία συμβάλλει σε προοδευτική εκφύλιση τριχωτών κυττάρων που επιτείνει την ακουστική έκπτωση.
Χαρακτηριστικά, χρόνια μορφή και αίτια
Ο κοχλίας έχει μία μοναδική αρτηρία χωρίς παράπλευρη κυκλοφορία η βασική κοχλιακή αρτηρία είναι τελικής αρτηρία. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε μείωση της ροής από αγγειόσπασμο, μικρο-εμβολή ή αθηρωμάτωση δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από γειτονικά αγγεία.
Ο κοχλίας βιώνει αμέσως την ισχαιμία, και τα τριχωτά κύτταρα ιδιαίτερα εκείνα στη βάση του κοχλία που αντιστοιχούν στις υψηλές συχνότητες είναι τα πρώτα που πλήττονται.
Η χρόνια μορφή ακουστικής ισχαιμίας έχει ύπουλη εξέλιξη: ο ασθενής παρατηρεί σταδιακή μείωση της ακοής, κυρίως στις υψηλές συχνότητες, που συχνά αποδίδεται σε «φυσιολογική γήρανση».
Η ανεπαρκής όμως αγγείωση αυξάνει δραματικά τον ρυθμό εκφύλισης των τριχωτών κυττάρων και η έγκαιρη παρέμβαση για βελτίωση της κοχλιακής αιμάτωσης μπορεί να επιβραδύνει αυτή τη διαδικασία.
Επιστημονική τεκμηρίωση για τη χρήση υπερβαρικού οξυγόνου
Η επιστημονική τεκμηρίωση για τη χρήση υπερβαρικού οξυγόνου στην ακουστική ισχαιμία βασίζεται τόσο στα αποτελέσματα θεραπείας της αιφνίδιας βαρηκοΐας που θεωρείται η οξεία εκδήλωση κοχλιακής ισχαιμίας όσο και σε πειραματικές μελέτες που έδειξαν σημαντική βελτίωση της κοχλιακής αιμάτωσης και μεταβολικής λειτουργίας μετά από υπερβαρικό οξυγόνο.
Μελέτες σε ασθενείς με αγγειακούς παράγοντες κινδύνου και χρόνια ακουστική έκπτωση κατέγραψαν σταθεροποίηση ή ήπια βελτίωση αυδιομετρικών παραμέτρων μετά από κύκλο υπερβαρικού οξυγόνου εύρημα που υποδηλώνει ότι η βελτίωση κοχλιακής οξυγόνωσης μπορεί να επιβραδύνει ή να ανακόψει την εκφυλιστική διαδικασία ακόμα και στη χρόνια μορφή.
Διαδικασία Θεραπείας σε Θάλαμο Υπερβαρικού Οξυγόνου
Στην ακουστική ισχαιμία, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου λειτουργεί ως συμπληρωματική παρέμβαση που στοχεύει στην αντιμετώπιση του βασικού παθολογικού μηχανισμού: την ανεπαρκή οξυγόνωση κοχλιακών κυττάρων λόγω αγγειακής ανεπάρκειας.
Δεν αντικαθιστά τη διαχείριση των υποκείμενων αγγειακών παραγόντων κινδύνου που παραμένει ο θεμελιώδης στόχος αλλά λειτουργεί παράλληλα, παρέχοντας στον κοχλία το οξυγόνο που δεν μπορεί να λάβει μέσω της ανεπαρκούς αγγείωσης.
Η αυξημένη διαλυτή μορφή οξυγόνου στο πλάσμα φτάνει στον κοχλία διαμέσου των υδατικών διαμερισμάτων του εσωτερικού ωτός, παρακάμπτοντας την αρτηριακή βλάβη.
Η επαγόμενη νεοαγγειογένεση βελτιώνει μακροπρόθεσμα την κοχλιακή αιμάτωση, ενώ η αντιοξειδωτική δράση προστατεύει τα τριχωτά κύτταρα από το οξειδωτικό stress που επιταχύνει την εκφύλισή τους. Ο θεραπευτικός κύκλος διαμορφώνεται ανάλογα με τη μορφή οξεία ή χρόνια κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 15 και 30 συνεδριών, και εφαρμόζεται πάντα σε συνεργασία με τον ωτορινολαρυγγολόγο.