Αγγειολογικές Παθήσεις

Σύντομη Περιγραφή Αγγειολογικών Παθήσεων

Οι αγγειολογικές παθήσεις περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων που επηρεάζουν την κυκλοφορία του αίματος τόσο στα μεγάλα αγγεία όσο και στο λεπτό δίκτυο της μικροκυκλοφορίας.

Από το διαβητικό πόδι και τα χρόνια φλεβικά έλκη έως την ισχαιμία άκρων και την ιστική νέκρωση, πρόκειται για παθήσεις που συχνά εξελίσσονται αθόρυβα και οδηγούν σε σοβαρές επιπλοκές αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και ολοκληρωμένα.

Ο κοινός παρονομαστής στις περισσότερες αγγειολογικές παθήσεις είναι η ανεπαρκής οξυγόνωση των ιστών είτε λόγω στένωσης ή απόφραξης αγγείων, είτε λόγω δυσλειτουργίας της μικροκυκλοφορίας.

Αυτή ακριβώς η ανεπάρκεια αποτελεί το βασικό σημείο παρέμβασης της θεραπείας σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου: λειτουργώντας συμπληρωματικά προς τη συμβατική αγγειολογική αντιμετώπιση, αποκαθιστά την οξυγόνωση ακόμα και εκεί όπου η αγγείωση είναι σοβαρά διαταραγμένη.

Βασικά Χαρακτηριστικά της Θεραπείας

Σε υπερβαρικές συνθήκες, το οξυγόνο διαλύεται σε μεγάλες ποσότητες απευθείας στο πλάσμα του αίματος ανεξάρτητα από την αιμοσφαιρίνη και τα στενωμένα αγγεία.

Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να φτάσει σε ιστούς που κανονικά στερούνται επαρκή αιμάτωση, «παρακάμπτοντας» ουσιαστικά την αγγειακή βλάβη για να θρέψει τα κύτταρα που έχουν ανάγκη.

Στο αγγειολογικό πεδίο, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου ξεχωρίζει για τέσσερις βασικές ιδιότητες: την ικανότητα επαγωγής νεοαγγειογένεσης μέσω VEGF δηλαδή τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων σε ισχαιμικές περιοχές την αντιφλεγμονώδη δράση που σπάει τον φαύλο κύκλο ισχαιμίας και φλεγμονής, τη βακτηριοκτόνο δράση σε αναερόβια παθογόνα που ευδοκιμούν στο υποξικό περιβάλλον των χρόνιων τραυμάτων, και την ενεργοποίηση των επουλωτικών κυττάρων ινοβλαστών, κερατινοκυττάρων που σε συνθήκες υποξίας υπολειτουργούν.

Επιστημονικές Κλινικές Δοκιμές & Κοινότητα

Οι αγγειολογικές ενδείξεις του υπερβαρικού οξυγόνου ανήκουν στις πλέον τεκμηριωμένες εφαρμογές της μεθόδου. Η Undersea and Hyperbaric Medical Society (UHMS) και η European Committee for Hyperbaric Medicine (ECHM) έχουν εντάξει παθήσεις όπως το διαβητικό πόδι, η νεκρωτική fasciitis, η αέρια γάγγραινα και τα χρόνια ισχαιμικά τραύματα στις εγκεκριμένες ενδείξεις με υψηλό επίπεδο επιστημονικής τεκμηρίωσης.

Τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και μετα-αναλύσεις έχουν καταδείξει μείωση ποσοστών ακρωτηριασμού στο διαβητικό πόδι, επιτάχυνση επούλωσης χρόνιων ελκών και βελτίωση της μικροκυκλοφορίας σε ασθενείς που έλαβαν υπερβαρικό οξυγόνο συμπληρωματικά στη συμβατική θεραπεία.

Η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει σταθερά ότι τα μέγιστα αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν η μέθοδος εφαρμόζεται ως μέρος ολοκληρωμένου θεραπευτικού σχεδιασμού και όχι ως μεμονωμένη παρέμβαση.