Τι είναι οι νευροανοσολογικές διαταραχές;
Οι νευροανοσολογικές διαταραχές αντιπροσωπεύουν μια αναδυόμενη κατηγορία αυτοάνοσων παθήσεων που προσβάλλουν το νευρικό σύστημα μέσω αυτοανοσολογικών μηχανισμών.
Σε αυτές κατατάσσονται η νευρομυελίτιδα οπτική (NMOSD), η αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα (anti-NMDA, anti-LGI1), η σύνδρομο Guillain-Barré, η χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (CIDP) και άλλες παθήσεις στις οποίες αυτοαντισώματα ή αυτοαντιδραστικά κύτταρα στρέφονται κατά νευρικών δομών.
Η κλινική εικόνα ποικίλλει ανάλογα με το νευρικό στοιχείο-στόχο: αυτοαντισώματα κατά μυελίνης οδηγούν σε απομυελίνωση με νευρολογικά ελλείμματα, κατά συναπτικών υποδοχέων σε εγκεφαλίτιδα, κατά γαγγλίων σε νευροπάθειες. Η διάγνωση βασίζεται σε συνδυασμό κλινικής εικόνας, νευροαπεικόνισης και ανίχνευσης ειδικών αυτοαντισωμάτων.
Χαρακτηριστικά των νευροανοσολογικών διαταραχών
Κοινό χαρακτηριστικό των νευροανοσολογικών διαταραχών είναι η φλεγμονώδης βλάβη νευρικού ιστού που δεν αναγεννάται εύκολα. Κάθε επεισόδιο αυτοάνοσης ενεργοποίησης αφήνει ένα υπόλοιπο νευρολογικό έλλειμμα που συσσωρεύεται με τις εξάρσεις.
Η ελαχιστοποίηση αυτού του συσσωρευόμενου ελλείμματος μέσω τόσο αντιμετώπισης της αυτοάνοσης φλεγμονής όσο και υποστήριξης νευρωνικής επιβίωσης αποτελεί κεντρικό θεραπευτικό στόχο.
Η τοπική υποξία εντός φλεγμαινόντων νευρικών ιστών επιτείνει τη βλάβη: τα νευρικά κύτταρα που έχουν ήδη υποστεί αυτοάνοση επίθεση έχουν εξαντλημένη αντοχή και είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε επιπρόσθετη ισχαιμική καταπόνηση. Η βελτίωση νευρικής οξυγόνωσης αποτελεί άρα ειδικά σημαντικό στόχο σε αυτή την κατηγορία.
Επιστημονική τεκμηρίωση και κλινικές αναφορές
Η τεκμηρίωση για υπερβαρικό οξυγόνο στις νευροανοσολογικές διαταραχές αντλεί κυρίως από δεδομένα της νευρολογικής αποκατάστασης (βελτίωση νευρικής οξυγόνωσης, νευροτροφικοί παράγοντες, νευροπλαστικότητα) και από τα γενικότερα ανοσοτροποποιητικά δεδομένα (αναστολή Th17, ενίσχυση Treg, μείωση αυτοάνοσης φλεγμονής).
Κλινικές αναφορές σε ασθενείς με CIDP και NMOSD που έλαβαν υπερβαρικό οξυγόνο ως συμπλήρωμα ανοσοτροποποιητικής αγωγής κατέγραψαν βελτίωση νευρολογικής λειτουργίας, μείωση κόπωσης και σταθεροποίηση νόσου. Αποτελέσματα που υποδηλώνουν συνέργεια μεταξύ ανοσολογικής και νευρολογικής δράσης του υπερβαρικού οξυγόνου.
Διαδικασία Θεραπείας σε Θάλαμο Υπερβαρικού Οξυγόνου
Στις νευροανοσολογικές διαταραχές, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου λειτουργεί σε δύο επίπεδα ταυτόχρονα: νευρολογικό βελτίωση οξυγόνωσης νευρικών ιστών, ενεργοποίηση νευροτροφικών παραγόντων, υποστήριξη νευρωνικής επιβίωσης και ανοσολογικό αναστολή αυτοάνοσης νευρικής φλεγμονής, ενίσχυση Treg, μείωση παθολογικής αντισωματικής παραγωγής.
Εφαρμόζεται πάντα σε συμπληρωματικό ρόλο και υπό νευρολογική-ρευματολογική παρακολούθηση. Ο κύκλος κυμαίνεται μεταξύ 20 και 40 συνεδριών.