Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας;
Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) αποτελεί την πιο συχνή αυτοάνοση νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος στους νέους ενήλικες. Ο αυτοάνοσος μηχανισμός με κυρίαρχους δράστες τα αυτοαντιδραστικά Τ-λεμφοκύτταρα στρέφεται κατά της μυελίνης, του λιπαρού περιβλήματος που περιβάλλει τις νευρικές ίνες και εξασφαλίζει την αποτελεσματική μετάδοση νευρικών ώσεων. Η αποδόμηση της μυελίνης διαταράσσει τη νευρική αγωγή, οδηγώντας σε ποικίλα νευρολογικά συμπτώματα.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας αντιμετωπίζεται κυρίως από την οπτική γωνία της αυτοανοσίας και της φλεγμονής συμπληρωματικά προς την ανάλυση της νευρολογικής διάστασης που παρουσιάζεται.
Η αυτοάνοση φλεγμονή που χαρακτηρίζει τις ενεργές πλάκες ΣΚΠ αποτελεί άμεσο στόχο των ανοσοτροποποιητικών δράσεων του υπερβαρικού οξυγόνου.
Χαρακτηριστικά σκλήρυνσης κατά πλάκας
Στις ενεργές πλάκες απομυελίνωσης, το αυτοάνοσο φλεγμονώδες διήθημα Τ-λεμφοκύτταρα, μακροφάγα, ουδετερόφιλα παράγει κυτοκίνες και αντιδραστικές ρίζες οξυγόνου που καταστρέφουν ενεργά τη μυελίνη και τους αξονικούς κυλίνδρους.
Η δευτερογενής ισχαιμία που αναπτύσσεται εντός των πλακών λόγω φλεγμονώδους διήθησης και αγγειακής δυσλειτουργίας επιδεινώνει τη βλάβη.
Παράλληλα, η ενεργειακή ανεπάρκεια των αποδιαμυελινωμένων νευρώνων που χρειάζονται πολύ περισσότερη ενέργεια για να αγάγουν νευρικά σήματα χωρίς μυελίνη δημιουργεί συνθήκες «λειτουργικής ισχαιμίας» ακόμα και σε μη ενεργές πλάκες.
Η βελτίωση ενεργειακής απόδοσης μέσω οξυγόνωσης αντιμετωπίζει αυτό το λειτουργικό έλλειμμα.
Επιστημονική μελέτες
Πέρα από τα δεδομένα που αναλύονται στη νευρολογική κατηγορία, η αυτοάνοση διάσταση της ΣΚΠ τεκμηριώνει τη χρήση υπερβαρικού οξυγόνου μέσω ανοσοτροποποιητικών μηχανισμών: αναστολή αξόνων Th1/Th17, ενίσχυση Treg λεμφοκυττάρων, μείωση παραγωγής αυτοαντισωμάτων κατά μυελίνης και μείωση οξειδωτικής βλάβης σε νευρικούς ιστούς.
Μελέτες κατέγραψαν βελτίωση κλινικής κατάστασης, μείωση κόπωσης και βελτίωση σε νευροψυχολογικές κλίμακες σε ασθενείς με σταθερή ΣΚΠ, αποτελέσματα που αποδίδονται εν μέρει στη μειωμένη νευρο-φλεγμονή και στη βελτιωμένη ενεργειακή κατάσταση νευρικών ιστών.
Ρόλος Θεραπείας σε Θάλαμο Υπερβαρικού Οξυγόνου
Στη ΣΚΠ υπό αυτοάνοση οπτική, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου εφαρμόζεται αποκλειστικά εκτός οξείας έξαρσης, ως συμπληρωματική υποστήριξη της νευροανοσολογικής αγωγής.
Στοχεύει στη μείωση χρόνιας νευρο-φλεγμονής, στη βελτίωση ενεργειακής κατάστασης αποδιαμυελινωμένων νευρώνων και στην ενίσχυση ρυθμιστικών ανοσολογικών μηχανισμών που «φρενάρουν» την αυτοάνοση επίθεση.
Ο κύκλος θεραπείας κυμαίνεται μεταξύ 20 και 40 συνεδριών, πάντα υπό νευρολογική παρακολούθηση.