Τι είναι και συμπτώματα ψωρίασης
Η ψωρίαση είναι μια χρόνια αυτοάνοση πάθηση του δέρματος που χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακά επιταχυνόμενο ρυθμό κυτταρικής ανανέωσης: αντί για τον φυσιολογικό κύκλο 28–30 ημερών, τα επιδερμιδικά κύτταρα ανανεώνονται σε 3–5 ημέρες, οδηγώντας σε συσσώρευση άωρων κυττάρων στην επιφάνεια που σχηματίζουν τις χαρακτηριστικές αργυρόλευκες πλάκες. Υπολογίζεται ότι αφορά περίπου το 2–3% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Πέρα από το δέρμα, η ψωρίαση συνδέεται με συστηματική φλεγμονή που αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο και μπορεί να εκδηλωθεί ως ψωριασική αρθρίτιδα σε ποσοστό 30% των ασθενών.
Τα συμπτώματα κνησμός, ξηρότητα, πόνος στις αρθρώσεις, εμφανή δερματικά σημεία επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και την ψυχολογική κατάσταση των ασθενών.
Χαρακτηριστικά ψωρίασης
Στο μικροαγγειακό επίπεδο, η ψωριασική πλάκα χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη νεοαγγείωση οι νέοι αυτοί αγγειακοί σχηματισμοί είναι δομικά ανώριμοι, υπερδιαπερατοί και δυσλειτουργικοί, συμβάλλοντας στη φλεγμονώδη διαδικασία αντί να την ελέγχουν. Παράλληλα, η χρόνια φλεγμονή δημιουργεί τοπικό οξειδωτικό stress που επιδεινώνει τη βλάβη κερατινοκυττάρων και ενισχύει τον παθολογικό κύκλο υπερπολλαπλασιασμού.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της ψωρίαση είναι η τάση για υποτροπές: στρεσογόνοι παράγοντες, λοιμώξεις, ορισμένα φάρμακα ή τραυματισμοί μπορούν να πυροδοτήσουν νέες εξάρσεις. Η διαχείρισή της είναι συνήθως δια βίου, με εναλλαγή θεραπευτικών σχημάτων ανάλογα με τη σοβαρότητα και την ανταπόκριση.
Επιστημονική Βάση
Η επιστημονική έρευνα για τη χρήση υπερβαρικού οξυγόνου στην ψωρίαση βρίσκεται σε αναπτυσσόμενο στάδιο, με ενθαρρυντικά κλινικά δεδομένα. Μελέτες κατέγραψαν μείωση του δείκτη PASI (Psoriasis Area and Severity Index) σε ασθενείς που έλαβαν υπερβαρικό οξυγόνο συμπληρωματικά — ιδίως σε περιπτώσεις μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης που δεν ανταποκρίνονταν πλήρως στη συμβατική αγωγή.
Ο τεκμηριωμένος μηχανισμός περιλαμβάνει αναστολή του ανοσολογικού άξονα Th17/IL-23 που είναι κεντρικός στην παθοφυσιολογία της ψωρίασης, μείωση οξειδωτικού stress στον ψωριασικό ιστό και βελτίωση της δομικής ποιότητας των νεοσχηματιζόμενων αγγείων στην πλάκα. Η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει τα αναδυόμενα αυτά δεδομένα με αυξανόμενο ενδιαφέρον.
Ρόλος Θεραπείας σε Θάλαμο Υπερβαρικού Οξυγόνου
Στην ψωρίαση, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου εντάσσεται ως συμπληρωματική επιλογή — σε καμία περίπτωση ως υποκατάστατο της δερματολογικής αγωγής ή των βιολογικών παραγόντων σε σοβαρές μορφές. Ο στόχος είναι να εμπλουτίσει το θεραπευτικό σχήμα με μια παρέμβαση που αντιμετωπίζει τη φλεγμονή και το οξειδωτικό stress σε βιολογικό επίπεδο.
Η αυξημένη οξυγόνωση αναστέλλει τις φλεγμονώδεις κυτοκίνες που τροφοδοτούν τον παθολογικό κερατινοκυτταρικό πολλαπλασιασμό, μειώνει το οξειδωτικό stress που επιδεινώνει τη βλάβη και ενεργοποιεί αντιοξειδωτικά ένζυμα που προστατεύουν τον δερματικό ιστό. Η βελτίωση της δερματικής μικροκυκλοφορίας ενισχύει παράλληλα τη φυσική ικανότητα αυτορρύθμισης του δέρματος. Ο κύκλος θεραπείας κυμαίνεται μεταξύ 20 και 30 συνεδριών, σε στενή συνεργασία με τον δερματολόγο.