Διαβητικό Πόδι
Το διαβητικό πόδι είναι μια από τις πιο σοβαρές επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη και αποτελεί παγκοσμίως την κύρια αιτία μη τραυματικού ακρωτηριασμού των κάτω άκρων.
Πρόκειται για ένα σύνθετο κλινικό σύνδρομο που αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της συνέργειας τριών παθολογικών μηχανισμών: της περιφερικής νευροπάθειας, της αγγειοπάθειας και της μειωμένης ανοσολογικής άμυνας που χαρακτηρίζει τον διαβητικό ασθενή.
Εκδηλώνεται αρχικά με μικρές πληγές ή έλκη στο πόδι συχνά σε σημεία πίεσης που σε φυσιολογικές συνθήκες θα επουλώνονταν χωρίς πρόβλημα, αλλά στον διαβητικό ασθενή εξελίσσονται σε βαθιά, χρόνια τραύματα δύσκολης αντιμετώπισης.
Η νευροπάθεια εξαλείφει την αίσθηση πόνου, με αποτέλεσμα οι βλάβες να παραμένουν απαρατήρητες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συμπτώματα που οδηγούν τον ασθενή στον ιατρό είναι συνήθως η ορατή πληγή, η δυσοσμία, το οίδημα και σε προχωρημένες περιπτώσεις η νέκρωση ιστών.
Χαρακτηριστικά
Αυτό που καθιστά το διαβητικό πόδι ιδιαίτερα δύσκολο στην αντιμετώπιση είναι η πολλαπλότητα των παθολογικών μηχανισμών που ενεργούν ταυτόχρονα.
Η μακροαγγειοπάθεια περιορίζει τη ροή αίματος στα κάτω άκρα, ενώ η μικροαγγειοπάθεια υποβαθμίζει την τριχοειδική κυκλοφορία στο επίπεδο των ιστών.
Το αποτέλεσμα είναι χρόνια τοπική υποξία: οι ιστοί στερούνται το οξυγόνο που χρειάζονται για να επουλωθούν, ενώ ταυτόχρονα τα λευκοκύτταρα αδυνατούν να φτάσουν σε επαρκείς ποσότητες στην πάσχουσα περιοχή.
Η μικροβιακή επιμόλυνση επιπλέκει περαιτέρω την εικόνα: στο υποξικό περιβάλλον ευδοκιμούν αναερόβιοι μικροοργανισμοί που είναι ανθεκτικοί στα αντιβιοτικά και δύσκολα εξαλείφονται με τη συνήθη αγωγή.
Χωρίς επαρκή αντιμετώπιση, η λοίμωξη επεκτείνεται σε βαθύτερους ιστούς τένοντες, οστά ανεβάζοντας δραματικά τον κίνδυνο ακρωτηριασμού.
Επιστημονική Kοινότητα & Υπερβαρικό Οξυγόνο
Η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου για το διαβητικό πόδι είναι μια από τις πλέον τεκμηριωμένες εφαρμογές στο πεδίο της υπερβαρικής ιατρικής.
Η Undersea and Hyperbaric Medical Society (UHMS) και η European Committee for Hyperbaric Medicine (ECHM) την κατατάσσουν ως εγκεκριμένη ένδειξη, βασισμένες σε ισχυρό σώμα κλινικών μελετών.
Τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και μετα-αναλύσεις έχουν καταδείξει σημαντική μείωση του ποσοστού ακρωτηριασμού σε διαβητικούς ασθενείς με χρόνια έλκη που έλαβαν υπερβαρικό οξυγόνο ως συμπληρωματική θεραπεία, σε σύγκριση με ομάδες που ακολούθησαν μόνο τη συμβατική αγωγή.
Η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει σταθερά τον ρόλο του υπερβαρικού οξυγόνου ως κρίσιμου συμπλήρωμα της πολυεπίπεδης αντιμετώπισης του διαβητικού ποδιού.
Διαδικασία Θεραπείας σε Θάλαμο Υπερβαρικού Οξυγόνου
Στο διαβητικό πόδι, η θεραπεία σε θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου δεν υποκαθιστά την κλασική αντιμετώπιση, δεν αντικαθιστά τον τακτικό καθαρισμό του τραύματος, τα αντιβιοτικά ή τη ρύθμιση του σακχάρου.
Λειτουργεί ως ισχυρή συμπληρωματική παρέμβαση που επιλύει το βασικό παθοφυσιολογικό πρόβλημα: την έλλειψη οξυγόνου στον πάσχοντα ιστό.
Με την εισπνοή καθαρού οξυγόνου υπό αυξημένη πίεση, επιτυγχάνονται επίπεδα διαλυμένου οξυγόνου στο πλάσμα έως και 20 φορές υψηλότερα από τα φυσιολογικά.
Αυτό επιτρέπει στο οξυγόνο να φτάσει ακόμα και σε ιστούς με σχεδόν μηδενική τριχοειδική κυκλοφορία ακριβώς εκεί που βρίσκεται η πληγή. Η επαναφορά οξυγόνου στον ιστό επανεκκινεί τους μηχανισμούς επούλωσης, ενεργοποιεί τα λευκοκύτταρα, ασκεί βακτηριοκτόνο δράση σε αναερόβια παθογόνα και διεγείρει τη νεοαγγειογένεση για μόνιμη βελτίωση της αιμάτωσης. Ένας τυπικός κύκλος περιλαμβάνει 30 έως 40 συνεδρίες. Η παρακολούθηση της πορείας του τραύματος γίνεται τακτικά από τον θεράποντα διαβητολόγο ή αγγειοχειρουργό, σε στενή συνεργασία με την ομάδα υπερβαρικής ιατρικής!